A celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi, mówiąc: „Boże, miej litość dla mnie, grzesznika!”. Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony". Jezus ukazuje dwie postawy osób Boże, choć Cię nie pojmuję, Jednak nad wszystko miłuję. Nad wszystko, co jest stworzone, Boś Ty dobro nieskończone! Akt żalu Ach, żałuję za me złości, Jedynie dla Twej miłości. Bądź miłościw mnie grzesznemu, Do poprawy dążącemu. Panie Jezu Chryste, Synu Boga, Zbawicielu zmiłuj się nade mną, grzesznym. PENITENT: (po cichu lub w myślach) Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. KAPŁAN: Bóg Ojciec Miłosierdzia, który pojednał świat ze sobą, przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i wylał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju, przez posługę Kościoła. I ja odpuszczam Tobie grzechy Przykładowe przetłumaczone zdanie: Celnik stał sam, pochylił głowę i modlił się: „Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu”. ↔ Митник же став здалеку, схилив голову і молився: “Боже, будь милостивий до мене грішного!” . Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, na swoją miłość, która trwa od wieków. Nie pamiętaj mi grzechów i win mej młodości, lecz wspomnij na mnie w swoim miłosierdziu, ze względu na dobroć Twą, Panie. (Ps 25(24), 6-7) Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego. Uznaję bowiem nieprawość swoją, a grzech mój jest zawsze przede mną. (Ps 51(50), 4-5) Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Tobie, już nie jestem godzien nazywać się Twoim synem. Bądź miłościw mnie, grzesznemu. (Łk 15,18; 18,13) Boże, najłaskawszy Ojcze, jako syn nawrócony do Ciebie wołam: „Zgrzeszyłem przeciwko Tobie; już nie jestem godzien nazywać się Twoim synem!” Jezu Chryste, Zbawicielu świata, proszę Cię jak złoczyńca, któremu otworzyłeś bramy Raju: „Wspomnij na mnie, Panie, w królestwie swoim”. Duchu Święty, źródło miłości, z ufnością wołam do Ciebie: „Oczyść mnie i spraw, abym postępował jak syn światłości”. Panie Jezu, który otwierałeś oczy niewidomym, uzdrawiałeś chorych, przebaczyłeś grzesznicy, a Piotra po grzechu utwierdziłeś w swojej miłości, przyjmij moje błaganie, odpuść mi wszystkie grzechy, odnów we mnie swoją miłość, dozwól mi stale żyć w jedności z braćmi, abym mógł głosić ludziom Twoje zbawienie. Panie Jezu, który chciałeś, aby Cię nazywano przyjacielem grzeszników, przez tajemnicę swojej śmierci i zmartwychwstania uwolnij mnie od moich grzechów. Niech trwa we mnie Twój pokój, abym przynosił owoce miłości, sprawiedliwości i prawdy. Panie Jezu Chryste, Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, mocą łaski Ducha Świętego pojednaj mnie z Ojcem; obmyj mnie we Krwi swojej ze wszelkiej winy i spraw, abym żył w łasce na Twoją chwałę. Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości; odwróć oblicze swe od moich grzechów i wymaż wszystkie moje przewinienia; stwórz, Boże, we mnie serce czyste i odnów we mnie moc ducha. (Ps 51(50), Panie Jezu, Synu Boży, zmiłuj się nade mną, grzesznikiem. KD. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu (3x). D. Błogosław, ojcze. K. Błogosławiony Bóg nasz + w każdym czasie, teraz i zawsze i na wieki wieków. D. Amen. K. Chwała Tobie, Boże nasz, chwała Tobie. D. Królu niebieski, Wspomożycielu, Duchu prawdy, Który wszędzie jesteś i wszystko wypełniasz, Skarbnico wszelkiego dobra i Dawco życia, przyjdź i zamieszkaj w nas i obmyj nas ze wszystkich nieczystości i zbaw, o Dobry, dusze nasze. Święty Boże, święty Mocny, święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad (3x). Chwała Ojcu i Synowi i Świętemu Duchowi, i teraz i zawsze i na wieki wieków, amen. Przenajświętsza Trójco, zmiłuj się nad nami. Panie, oczyść nas z grzechów; Władco, przebacz nieprawości nasze. Święty, spójrz na nas i ulecz słabości nasze dla imienia Twego. Panie, zmiłuj się (3x). Chwała Ojcu i Synowi i Świętemu Duchowi, i teraz i zawsze i na wieki wieków, amen. Ojcze nasz, Któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź Królestwo Twoje; bądź wola Twoja jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj; i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom; i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. K. Albowiem Twoje jest Królestwo i moc i chwała Ojca i Syna i Świętego Ducha, teraz i zawsze i na wieki wieków. D. Amen. Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami; nie mając bowiem żadnego usprawiedliwienia, my grzeszni przynosimy Ci jako Władcy tę oto modlitwę: zmiłuj się nad nami. K. Chwała Ojcu i Synowi i Świętemu Duchowi: D. Zmiłuj się nad nami, Panie, bo w Tobie złożyliśmy nadzieję; nie gniewaj się bardzo na nas, ani nie pamiętaj naszych nieprawości, lecz wejrzyj i teraz łaskawie jako Miłosierny i wybaw nas od naszych nieprzyjaciół, bo Ty jesteś naszym Bogiem, a my Twoim ludem, wszyscy jesteśmy dziełem Twoich rąk i wzywamy Twego imienia. K. I teraz i zawsze i na wieki wieków, amen. Otwórz nam, błogosławiona Bogurodzico, bramę miłosierdzia, abyśmy, ufając Tobie, nie zginęli, lecz przez Ciebie zostali wybawieni z niedoli, bo Ty jesteś zbawieniem ludu chrześcijańskiego. KD. Boże, miłostiw budi mnie hresznomu /triżdy/. D. Błahosłowi, otczie. Błahosłowien Boh nasz + wsiehda, nynie i prisno i wo wieki wiekow. Аmiń. Sława Tiebie, Boże nasz, sława Tiebie. Caru niebiesnyj, Utieszytielu, Dusze istiny, Iże wiezdie syj i wsia ispołniajaj, Sokrowiszczie błahich i żyzni Podatielu, priidi i wsielisia w ny i oczisti ny ot wsiakija skwierny i spasi, Błaże, duszy nasza. Swiatyj Boże, swiatyj Krepkij, swiatyj Biessmiertnyj, pomiłuj nas (3x). Sława Otcu i Synu i Swiatomu Duchu, i nynie i prisno i wo wieki wiekow, amiń. Preswiataja Troice, pomiłuj nas: Hospodi, oczysti hrechi nasza: Władyko, prosti bezzakonija nasza: Swiatyj, posieti i isceli niemoszczy nasza imienie Twojeho radi. Hospodi, pomiłuj /triżdy/. Sława Otcu i Synu i Swiatomu Duchu, i nynie i prisno i wo wieki wiekow, amiń. Otczie nasz, Iże jesi na niebiesiech, da swiatitsia imia Twoje, da priidiet Carstwije Twoje: da budiet wola Twoja, jako na niebiesi i na ziemli. Chleb nasz nasuszcznyj dażd’ nam dnieś, i ostawi nam dołhi nasza, jakoże i my ostawlajem dołżnikom naszym: i nie wwiedi nas wo iskuszenije, no izbawi nas ot łukawaho. Jako Twoje jest’ Carstwo i siła i sława, Otca i Syna i Swiataho Ducha, nynie i prisno i wo wieki wiekow. Аmiń. Pomiłuj nas, Hospodi, pomiłuj nas: wsiakaho bo otwieta niedoumiejuszczie, siju Ti molitwu jako Władyce hreszniji prinosim: pomiłuj nas. Sława Otcu i Synu i Swiatomu Duchu: Hospodi, pomiłuj nas, na Tia bo upowachom, nie prohniewajsia na ny zieło, niże pomiani biezzakonij naszych: no prizri i nynie jako Błahoutrobien, i izbawi ny ot wrah naszych: Ty bo jesi Boh nasz, i my ludije Twoi, wsi dieła ruku Twojeju, i imia Twoje prizywajem. i nynie i prisno i wo wieki wiekow, amiń. Miłosierdija dwiery otwierzi nam, błahosłowiennaja Bohorodice, nadieju-szczijisia na Tia da nie pohibniem, no da izbawimsia Toboju ot bied: Ty bo jesi spasienije roda christianskaho. Kapłan i Diakon kłaniają się sobie nawzajem, ludowi i wchodzą do Sanktuarium. Kapłan przez Drzwi północne, Diakon południowe, odmawiając Psalm 5,8-13. KD. Wejdę na Twój dziedziniec, upadnę przed świętym Twoim sanktuarium przejęty Twoją bojaźnią. [O Panie, prowadź mnie w Swej sprawiedliwości, na przekór mym wrogom: wyrównaj przede mną Twoją drogę! Bo w ustach ich nie ma szczerości, ich serce knuje zasadzki, ich gardło jest grobem otwartym, a językiem mówią pochlebstwa. Ukarz ich, Boże, niech staną się ofiarą własnych knowań; wygnaj ich z powodu licznych ich zbrodni, buntują się bowiem przeciwko Tobie. A wszyscy, którzy się do Ciebie uciekają, niech się cieszą, niech się weselą na zawsze! Osłaniaj ich, niech cieszą się Tobą ci, którzy imię Twe miłują. Bo Ty, Panie, będziesz błogosławił sprawiedliwemu: otoczysz go łaską jak tarczą]. Wnidu w dom Twoj, pokłoniusia ko chramu swiatomu Twojemu w strasie Twojem. Hospodi, nastawi mia prawdoju Twojeju, wrah moich radi isprawi pred Toboju put’ moj. Jako niest’ wo ustiech ich istiny, sierdce ich sujetno, hrob otwierst hortań ich, jazyki swoimi lszcziachu. Sudi im, Boże, da otpadut ot myslej swoich: po mnożestwu niecziestija ich izrini ja, jako preohorczisza Tia, Hospodi. I da wozwiesielatsia wsi upowajuszczii na Tia, wo wiek wozradujutsia, i wsieliszysia w nich: i pochwalatsia o Tiebie lubiaszczii imia Twoje. Jako Ty błahosłowiszy prawiednika, Hospodi, jako orużyjem błahowolenija wiencział jesi nas. Kapłan i Diakon kłaniają się trzykrotnie przed świętym Ołtarzem, całują Ołtarz, Ewangeliarz i krzyż ołtarzowy. Biorą do rąk Stychariony, kłaniają się trzykrotnie ku wschodowi Diakon podchodzi do Kapłana, trzymając w prawej ręce Stycharion z Orarionem, i mówi:Diakon całuje rękę Kapłana, odchodzi na bok i ubiera się w swoje szaty. Modlitwy Diakona i Kapłana towarzyszące nakładaniu poszczególnych szat są te same. Kapłan czyni trzy pokłony i błogosławi swój nakłada błogosławi Epitrachelion i, całując go, nakłada. Kapłan błogosławi Pas, całuje go i opasuje się. Kapłan błogosławi prawy Narękawek, całuje go i błogosławi lewy Narękawek, całuje go i Kapłan ma uprawnienie nosić Epigonation, błogosławi go, całuje i błogosławi Felonion, całuje go i nakłada. KD. Umywam moje ręce na znak niewinności i obchodzę Twój ołtarz, Panie, by obwieszczać głośno chwałę i rozpowiadać wszystkie Twoje cuda. Panie, miłuję dom, w którym mieszkasz, i miejsce, gdzie przebywa Twoja chwała. Nie dołączaj mej duszy do grzeszników i życia mego do ludzi pragnących krwi, w ich ręku zbrodnia, a ich prawica pełna jest przekupstwa. Ja zaś postępuję nienagannie, wyzwól mnie i zmiłuj się nade mną! Moja stopa stoi na równej drodze, na zgromadzeniach błogosławię Pana. Umyju w niepowinnych ruce moi, i obydu żertwiennik Twoj, Hospodi, jeże usłyszati mi hłas chwały Twojeja, i powiedati wsia cziudiesa Twoja. Hospodi, wozlubich błaholepije domu Twojeho i miesto sielenija sławy Twojeja. Da nie pohubiszy s niecziestiwymi duszu moju, i s muży krowiej żywota mojeho, ichże w rukach biezzakonija, diesnica ich ispołnisia mzdy. Az że niezłobijem moim chodich, izbawi mia, Hospodi, i pomiłuj mia. Noha moja sta na prawotie, w cerkwach błahosłowlu Tia, Hospodi. R-1972_1 BOŻE BĄDŹ MIŁOŚCIW MNIE GRZESZNEMU “A celnik stojąc z daleka nie chciał podnieść i oczu swych w niebo, ale się bił w piersi swoje mówiąc: Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu" - Łuk. 18:13. Chociaż Faryzeusz, o którym mowa jest w naszej lekcji, przedstawia krańcową zarozumiałość, samolubstwo i obłudę, to jednak należy pamiętać, że wiele jest skłonności w tym kierunku, a ktokolwiek ulega tym skłonnościom, rozwija w sobie usposobienie, które z czasem może przynieść takie same owoce, o ile nie zmieni swego postępowania. Duch cichości i pokory, który jest duchem wszystkich prawdziwych dziatek Bożych, jest wyraźnym przeciwieństwem do ducha wyniosłości, pychy i samousprawiedliwienia. Tylko duch pokory może być wysłuchany przez Boga i otrzymać odpowiedź pokoju, jak to zostało zilustrowane w wypadku celnika, w tak wyraźnym przeciwieństwie do Faryzeusza. To przywodzi nam na pamięć liczne słowa mądrości i przestrogi, aby mieć się na baczności przed zakradaniem się ducha pychy i próżnej chwały: “Przetoż trzeźwymi bądźcie i czułymi ku modlitwom", “Trzeźwymi bądźcie, czujcie" przed zasadzkami waszego przeciwnika diabła; “Albowiem powiadam... każdemu co jest między wami, aby więcej o sobie nie rozumiał, niżeli potrzeba rozumieć; ale żeby o sobie rozumiał skromnie"; “żeśmy w prostocie i w szczerości... na świecie obcowali" (1 Piotra 4:8; Rzym. 12:3; 2 Kor. 1:12). Tylko odurzenie się duchem tego świata pobudza do niedorzecznej chełpliwości, której człowiek o trzeźwym umyśle wstydziłby się; a takie odurzenie się jest obrzydliwe w oczach Bożych i niegodne nawet najsłabszych z Jego dziatek; albowiem każdy człowiek powinien rozumieć, że jeszcze wiele i to bardzo wiele brak mu doskonałości. Przeto chełpliwość jest tylko dowodem odurzenia się światowym duchem. Dla lepszego uwydatnienia swej nauki pod tym względem, nasz Pan zwrócił uwagę na piękną, nie udawaną prostotę dzieci jako przykład jakimi mają być ci co chcą wejść do królestwa Bożego. Jednak być dzieckiem w niewinności i w prostocie jest jedną rzeczą, a być dzieckiem w wyrozumieniu i rozwoju charakteru drugą; i my mamy być dziećmi w tym pierwszym znaczeniu a nie w tym drugim. W takim też względzie dzieci Boże nazywane są w Piśmie świętym “małymi" (Łuk. 17:2), a Apostoł Jan nazywa ich “dziateczkami". Oni mogą być podeszłymi w latach i siwowłosymi, lecz ich serca są młode i zachowały miłą prostotę dziecięcą. Z drugiej zaś strony, oni mogą być dojrzałymi w charakterze i wyuczonymi w mądrości Bożej, jak był Apostoł Paweł gdy powiedział: “Pókim był dziecięciem, mówiłem jako dziecię, rozumiałem jako dziecię, rozmyślałem jako dziecię, lecz gdym się stał mężem zaniechałem rzeczy dziecinnych". Ten sam Apostoł powiedział również: — “Bracia, nie bądźcie dziećmi wyrozumieniem, ale bądźcie dziećmi złością, a wyrozumieniem dorosłymi bądźcie". “Czujcie, stójcie w wierze, mężnie sobie poczynajcie, zmacniajcie się" — 1 Kor. 13:11; 1 1 Kor. 16:13. Prostota dziecięca zrozumiewa swoje potrzeby, przyznaje się do nich i prosi o miłosierdzie, a nie próbuje zwodzić sama siebie jakąś filozofią. Pod tym względem musimy pozostać “dziećmi", musimy nadal przyznawać się do własnej niedoskonałości, musimy przyznawać, że potrzebujemy miłosierdzia i nadal musimy ufać w drogocenną krew przelaną dla oczyszczenia nas od wszelkiego grzechu, o ile chcemy aby Ojciec Niebieski wysłuchał nas, był nam łaskawym i jeżeli nadal chcemy trwać w stanie “usprawiedliwienia" przed obliczem Jego. Zachęcamy również wszystkich, aby pamiętali na ważność modlitwy prywatnej, osobistej w “komorze", modlitwy rodzinnej czyli domowej, a także modlitwy wspólnej z domownikami wiary. Każda z tych jest ważną dla każdego biegnącego w tym niebieskim zawodzie i każda ma podstawę biblijną. Modlitwy te nie potrzebują być długie; zaprawdę, mało z modlitw wspomnianych w Biblii było takimi; lecz one muszą być szczere i z serca, a nie tylko modlitwami warg. Serdeczne modlitwy idą zawsze w parze z wysiłkami aby żyć zgodnie z tymi modlitwami; gdy zaś modlitwy warg są zazwyczaj w przeciwieństwie do żywego listu. Modlitwa bez odpowiednich starań aby żyć zgodnie z tą modlitwą, jest tym samym co wiara bez uczynków; jest martwą rzeczą, gorszą od nieużytecznej. Modlitwa jest potrzebna, nie aby zmienić Boskie plany, ale aby doprowadzić nasze serce do takiego stanu, abyśmy umieli odpowiednio przyjąć i ocenić błogosławieństwa, jakie Bóg obiecał i z przyjemnością daje Swoim dzieciom. To też nasze prośby powinny być tylko takie, co do których Bóg dał nam upoważnienie prosić i ich się spodziewać. Prośby nasze nigdy nie powinny być samolubne. Św. Jakub zaznaczył, że niektórzy proszą a nie otrzymują, bo źle proszą (niezgodnie z Boskimi zarządzeniami) aby to na samolubne rozkosze używali — Jak. 4:3. W. T. R-1972-1896 Na Straży 1/74 str. 7-8 Wierzę w Ciebie, Boże żywy, w Trójcy jedyny, prawdziwy;Wierzę, coś objawił Boże, Twe słowo mylić się nie Tobie, boś Ty wierny, wszechmogący i miłosierny;Dasz mi grzechów odpuszczenie, łaskę i wieczne choć Cię nie pojmuję, jednak nad wszystko wszystko, co jest stworzone, Boś Ty dobro żałuję za me złości, jedynie dla Twej miłościw mnie grzesznemu, całym sercem skruszonemu Modlitewnik Zobacz więcej Informator Tajemnica spowiedzi - na czym polega, czy zawsze obowiązuje?W Kościele katolickim szafarza sakramentu pokuty obowiązuje bezwzględna tajemnica sakramentalna. Spowiednik nie może zatem nikomu wyjawić grzechów z prawem kościelnym tajemnica sakramentalna nie podlega dyskusji – obowiązuje abso... Czy katolik może mieć tatuaż?Czy katolik może mieć tatuaż? Trudno o jednoznaczną odpowiedź na postawione w ten sposób pytanie. Oficjalnie Kościół nie zajmuje się bowiem zagadnieniem tatuowania wcale, każdy ksiądz ma własne zdanie, a Pismo Święte mówi o tatuażach tylko w ... Czy post obowiązuje kobiety w ciąży?W Kościele katolickim post obowiązuje w Środę Popielcową oraz w Wielki Piątek wszystkich wiernych, którzy znajdują się pomiędzy 18 a 60 rokiem życia. Wszystkich, czyli kobiety w ciąży również. Nakaz przestrzegania postu ścisłego, a także wstrzemię... Zapowiedzi przedślubne: wzór, dokumenty, koszt, ważnośćW Instrukcji Episkopatu Polski o przygotowaniu do zawarcia małżeństwa w Kościele katolickim z dnia 5 września 1986 r. czytamy, że „każde zamierzone małżeństwo należy podać do publicznej wiadomości”. Owo podanie do publicznej wiadomości nazywa się ... Zobacz więcej

boże bądź miłościw mnie grzesznemu